SENSİZLİĞİN İÇİNDE SESSİZ KALDIM

SENSİZLİĞİN İÇİNDE Mİ SESSİZ KALDIM YOKSA SESSİZLİĞİN İÇİNDE Mİ SENSİZDİM

İçimde ki yalnızlığın kabuğunu kırıp, kilometrelerce yollar kat edip, kimsesiz duraklar da yorgunluğu mu bırakıp nasıl da gelmişti sana.
Sensiz geçen uykusuz gecelerimin sonu, dertlerimin dermanı, belki de umudum olacaktın artık benim.

Kim bilir nasıl severdiniz sizlerde, hangi çıkmaz sokaklardan döndünüz aşkınız uğruna, ne engebeli yollardan geçtiniz, aşılamaz denilen dağları deldiniz belki de.
Yüreğinize dokunan her söze karşı geldiniz. İçinizi acıtan yanlışlara göz yumdunuz, hayatta affetmem dediğiniz hataları affettiniz hem de kaç kereler.
Kusurlarıyla da sevenlerden dik biz olmasını istediğimiz gibi değil de olduğu gibi kabul edenlerden dik.
Neydi sevmek gördüğün yanlışını düzeltmeye çalışmak mı kendi istediğin profil de olgunlaşmış bir insanı yeniden tasarlamak mı o yüzden mi milyon kez affettiniz affettik.
Gözlerimizi yumarcasına kabullendik herşeyi vız gelirdi kulakları çınlatan ”yanlış yapıyorsun” sözcükleri.
Kim takardı ki zaten adı üstünde deli aşık misali bir haldeyken. Hepimizin bir umudu vardı sevda adına, çırpınış içindeydik adeta daha ne yapabilirim der olduk zamanla.

Emekti sevgi, uğraştı, vefaydı, kıymet bilmekti aşktı; Aşk zorluktu, zahmetti, güçtü, elemdi, açmamış goncaydı.
Sürülmeyen tarla iyi verir miydi hasatını, sulanmayan çiçekler açar mıydı saksısın da sevgide öyleydi işte.
Uğraş verilmeden yollar kat edilemezdi. Emek harcanmadan sevgi olmazdı küserdi aşk sana ellerin boş kalırdı.
Kötü mü bitti sevdanız SESSİZLİĞİN için de boğuldunuz mu çıkacak yol mu bulamadınız.
Olsun yine yine sevin Siz yine de Güzel sevin, emek verin ulaşılmaz yolları kat edin, gönlünüz de uğurlanmış yolcular taht kurmuş SESSİZCE
oturuyor kalmasın sonra.

Ben mi yolumun için de SESSİZCE kayboldum , dermanım mı ? O da suskun, derdim de saklı.

sensiz_aşk