Biz Zaten Öldük

Biz Zaten Öldük

Biz Zaten Öldük, defalarca da özlüyoruz, bin kez dirilsek de gene ölmeye devam ediyoruz.. kusursuz bir ölüm gibi değil bu. Yapa yalnız, şiirler gibi, okununca unutulan, okundukça unutan şiirler gibi, biraz da mest olurcasına ölmek.

Gitmeden ölmek, ölüm sessizliği ile gitmek, gidercesine  ölmek gibi. Sıradan ve ölümlü derdik ya kendimize.. Aynen öyle ölmeye devam ediyoruz her seferinde..

Her defasında aşk olmaz ki, biraz da yanmak lazım değil mi kaderimize küsercesine ve hayata inat edercesine..

Kimse duymadı sesimizi, içimizde bir şeyler ölürken, ölürcesine giderken, gittikçe ölürken ses olsak da duyan olmadı adeta.. Yalnızlık, yokluk, yoksulluk, kelamsızlık, sessizce gidişler ve sensizlik..

Bir araya getirdiğimiz her şey aslında kaderin bir cilvesi adeta.. Yada bir tesadüfler zinciri..

biz öldük zaten

Biz Zaten Öldük

Bizi  arayan olmasın artık, biz zaten öldük, yokuz bu garip dünyanın yaşam alanlarında, ne de rüyalarda bile gören yok bizi. Bazen bir mülteci çocuk olduk Avrupa hayali kurduk, bazen bir yetimin gözyaşı olup babamızın şehit cenazesinde kendimizi tanıttık..

Kimi zaman anne olduk, eşimiz bize şiddetle taciz yaparken bile merhametimize yenik düşüp onu affettik, kimi zaman sokak hayvanı olup şiddete uğradık-aç kaldık ama yılmadık..

Yaşamak dedik hep, evet delice yaşamak, alabildiğince yaşamak, öldürmeye yeminlilere inat edercesine alabildiğince yaşamak hem de..

Yaz geldi bakın, bizim içimiz hala kış, hala baharı göremeden yaza girdik her sene olduğu gibi..

Yine şiddet dolu her yan, yine bombalar, yine aksiyon, yine magazin, yine tüketim ve yine kahreden fakirlik-yoksulluk-ayıplanmalar yine bir köşeye atılan zavallı öksüzler, yetimhaneler, yurtlar, kimsesizler mezarlığı oldu dünyalarımız..

biz öldük

Yaşarken Öldük

Ölürken yaşadık belki de ama bu da az geldi.. Yaşarken öldük biraz da, çaresiz ve umutlanmadan hem de..

Aklımızın durduğu andan itibaren bizi bir tek bir şeyle kandırdılar.. Vatan- Millet-Sakarya..

Peki bizim elimizden çalınan, umutlarımızdan alınan, geriye bir şey kalmamacasına silinip süpürülen hayatımızı bize geriye kim teslim edecek?

Bizi ölürken bile saygıyla öldürecek insanlar çıkacak mı acaba karşımıza? Yaşatmayın bizi Allah aşkına.. Biz Zaten Öldük.!

Yazan : SubaT

28.11.2018

zaten öldük

 

Bir önceki yazımda « makalem ilgini çekebilir. Okumak istermisin ?
5 yorum
300 okuma
28 Kasım, 2018
aLone
aLone

Site web editörü olan admin makale yazarlığı yapar. Site web editörü olan admin makale yazarlığı yapar. Site web editörü olan admin.


Yorumlar



Yorumlar (5 Yorum)

  • http://Www.Sohbetinadi.NeT Biz Zaten Öldük demeyin asla. Yaşamak her zaman var olacaktır. ÖLSEK BİLE..

  • Her ne olursa olsun hayatı dolu dolu yaşayarak, sevip sevilerek, inanıp güvenerek, onurluca, gururluca, şereflice ölürüz be abi alışkınız nasılsa.. Emeğine sağlık.

  • Dünyaya geldiğimiz an , zaten ölmeye bir adım atmış oluyoruz. Doğum ile ölüm arasında yaşadığımiz hayat ta her zaman güzellikler le dolu olmuyor . Burda Allah in bizi imtihanı da devreye giriyor. Emeğine sağlık SubaT çok güzel bir toplumsal özeleştiri olmuş.

  • Birgun Öleceğini bile bile yasamaya devam eder insan …En ilginci de ne biliyormusunuz?Karsimizdaki insana nefes olabilmek icin gireriz hayatina.Ama aslinda onun katili olmusuzdur.İnsanlik uzaklasti hayatin kiyisindan.Ve biz coktan ölduk .

  • emeğine yuregine sağlık güler yuzlu kocamn yuregınde buyuk sevgi taşıyan adam Subat abi hayat bir okyanusun kenarında guneşin güzelliğine bakıp o temiz havayı koklamak gıbıdır onun için hayatta her zman inadına gülümseyeceksın çunku hayatta içine attığın herşey dert keder olarak senı bitirmeye yarar sen kaybolurusun ama hayat devam eder sende hayatla devam etmek istiyorsan yuzundekı sana yakışan gulumsemeyı hiç eksık etmeyeceksın Saygılar olsun

Bir Yorum Yazmak İstermisiniz ?